ميمون و زمانى به سعادت مقرون ، به طالعى كه بدان اقتدا كند تقويم ، مسجدى طرح انداختند « 1 » كه عرض و طولش ، چون همّت « 2 » بانى از حيّز تخمين ، افزون و از تحديد گمان بيرون است . 196 سدّه‌اش را سدّ سكندرى پايه « 3 » و قبه‌اش را گنبد هرمان ، سايه . رشك اقصى و سدرة المنتهى . مصداق كريمهء « لَمَسْجِدٌ أُسِّسَ عَلَى التَّقْوى » . 197 لمؤلفه مسجدى سجده‌گه هرچه سپهر است و نجوم * مسجدى قبله‌گه هرچه نشيب است و فراز مسجدى كآمده از شمسه و ايوان درش * جان خورشيد به سوز و دل گردون به گداز مسجدى گاه پرستش ز كه ؟ از حىّ قديم * اندر آن گشته خلايق به ملائك انباز ذكرى از سده درگاهش و از چرخ سجود * شرحى از عرشهء ايوانش و از عرش نماز كعبه در خاك حجاز است ولى مىزيبد * سوى اين كعبه گرايند اگر اهل حجاز تا حشر اگر غوّاص خامه ، از بحر آمه ، لآلى معنى ، به دامن نامه ريزد ، نثارش را هنوز كم است . چه سوسن ، اگر صد زبان آورد « 4 » ، باز ابكم است ، وصفش را نگارش كتابى 198 در كار و بناى كاتب بر اختصار است و مشت ، نشانهء خروار و غرفه نمونهء بحار . بالجمله اكنون كه اوايل سنهء ميمونه بارس‌ئيل 199 مطابق يك هزار و دويست و چهل و پنج هجرى است و مدّت يك سال و اند از هنگام شروع ، در آن بنيان سعادت پيوند مىگذرد 200 و پيوسته خلقى بىشمار و عفاريت ملائك شعار در آن صَرْحٌ مُمَرَّدٌ 201 آسمان آثار در كارند و شبستان سمت شرقى كه شبستان مكوكب سپهرش ، طاقى و بيت‌المقدسش ، رواقى بيش نيست و تقريبا ثلثى از ساير اماكن و ابنيه و اعمدهء آن انجام يافته ، مصلّاى مبارك آن جناب مستطاب و معبد خلقى بىحساب است . نيازم از معبود بىنياز آن است كه بانى جلالت مبانىاش را بقاى ابدى و مدّت حيات سرمدى عنايت فرمايد ، كه به دولت جاويد مدّتش ، اين بناى ميمنت‌نما انجام پذيرد و به عنايت اللّه و توفيقه صورت اتمام گيرد .

--> ( 1 ) - ( اضافه دارد : و پايه‌اش بر ماهى نهاده ، سايه‌اش بر ماه افراختند ) ( 2 ) - همّت بلندپايه‌اى ( 3 ) پايه‌اى است . ( 4 ) - آرد